วัณโรค

        TB หรือ วัณโรค เป็นโรคที่เกิดจากแบคทีเรียทั่วไปที่ส่งผลต่อปอดเป็นส่วนใหญ่ แต่อาจแพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายด้วย เมื่อผู้ติดเชื้อไอหรือจาม แบคทีเรีย Mycobacterium TB ซึ่งเป็นสาเหตุของความเจ็บป่วยจะแพร่กระจายไปในอากาศ แม้จะมีการปรับปรุงด้านการรักษาพยาบาล แต่ในอดีต TB เป็นหนึ่งในโรคติดเชื้อที่ทำลายล้างมากที่สุดในโลก และยังคงก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพที่ร้ายแรงในหลายพื้นที่ในปัจจุบัน

        การตรวจหาวัณโรค (TB) ในระยะเริ่มต้นเป็นสิ่งสำคัญเพื่อหยุดการแพร่กระจายของโรคและเริ่มการรักษาตามกำหนดเวลา นี่คือวิธีการระบุ TB ตามปกติ:

• การทดสอบ Mantoux บางครั้งเรียกว่าการทดสอบ tuberculin skin (TST) เกี่ยวข้องกับการฉีดอนุพันธ์โปรตีนทูเบอร์คูลินบริสุทธิ์ (PPD) ในปริมาณเล็กน้อยใต้ผิวหนังที่ปลายแขน ผู้ให้บริการด้านการแพทย์จะตรวจสอบบริเวณนั้นว่ามีการนูนขึ้นหลังจาก 48–72 ชั่วโมงหรือไม่ การมีอยู่และขนาดของตุ่มนี้อาจเป็นสัญญาณของการติดเชื้อวัณโรค
• การตรวจเลือดที่เรียกว่า interferon-gamma release assay (IGRAs) ใช้เพื่อวัดว่าระบบภูมิคุ้มกันตอบสนองต่อเชื้อโรค TB อย่างไร ตัวอย่าง ได้แก่ การทดสอบ T-SPOT.TB และ QuantiFERON-TB Gold Plus (QFT-Plus) ในบางสถานการณ์ เช่น ในผู้ที่เคยได้รับวัคซีน BCG มาก่อน ซึ่งอาจส่งผลให้ผล TST เป็นบวกเท็จ มักใช้ IGRA แทน TST
• เอ็กซ์เรย์ทรวงอก: ขั้นตอนการถ่ายภาพนี้อาจเผยให้เห็นแผ่นสีขาวในปอดซึ่งเป็นผลมาจากเซลล์ภูมิคุ้มกันที่ดักจับเชื้อโรควัณโรค ช่วยแยกความแตกต่างระหว่างวัณโรคระยะลุกลามและระยะแฝงในสถานการณ์ที่การทดสอบผิวหนังหรือ IGRA เป็นบวก
• เสมหะคือเสมหะที่พุ่งออกมาจากปอดเมื่อมีคนไอ และอาจเพาะเชื้อได้ อาจตรวจพบแบคทีเรีย TB ในตัวอย่าง การเพาะเชื้ออาจเปิดเผยว่าแบคทีเรีย TB ดื้อต่อยาปฏิชีวนะหรือไม่ ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการเตรียมการรักษา
• อาจพบยีน TB โดยใช้การทดสอบการวินิจฉัยอย่างรวดเร็วที่เรียกว่าการทดสอบการขยายกรดนิวคลีอิก (NAAT) ซึ่งสามารถค้นหาการดื้อต่อการรักษาได้เช่นกัน เมื่อเก็บตัวอย่างเสมหะได้ยากหรือต้องการการวินิจฉัยที่รวดเร็วกว่า จะช่วยยืนยันวัณโรคได้
• การทดสอบวัณโรคนอกปอด: ขึ้นอยู่กับตำแหน่งของการติดเชื้อ การทดสอบหลายอย่างอาจใช้เพื่อวินิจฉัยวัณโรคที่มีผลต่อพื้นที่ของร่างกายมากกว่าปอด ซึ่งอาจรวมถึงการสแกน CT การเจาะเอวหรือการตัดชิ้นเนื้อ

        เมื่อตรวจพบเชื้อวัณโรคแล้ว สิ่งสำคัญคือต้องแยกความแตกต่างระหว่างการติดเชื้อวัณโรคที่แฝงอยู่และความเจ็บป่วยของวัณโรคที่กำลังดำเนินอยู่ แม้ว่าเชื้อวัณโรคที่แฝงอยู่จะไม่แสดงอาการและไม่แพร่เชื้อ แต่ก็มีโอกาสที่จะลุกลามเป็นวัณโรคระยะลุกลามได้ การเจ็บป่วยของวัณโรคระยะลุกลามแสดงอาการและอาจติดต่อได้ การปฏิบัติตามคำแนะนำทางการแพทย์เป็นสิ่งสำคัญในทุกสถานการณ์ เนื่องจากการวินิจฉัยที่รวดเร็วและแม่นยำจะส่งผลให้การรักษามีประสิทธิภาพและลดความเสี่ยงของการแพร่เชื้อ

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติม :: วัณโรค